دیروز تو می رفتی و از چشمانم باران می آمد

امروز هر موقع باران می آید احساس می کنم تو می روی آنسوی اشکهای من

می خواهم قبل از اینکه هر دیروز و فردایی با سلامی گرم به استقبال گذر

 ایام بی پناهم بیایند تمام داراییم را به تو تقدیم کنم با دستانی خسته اما گرم

اشکهای بی صدا

دستهای بسته

پاهای خسته

قلب عاشق

کلام صادق

شعر بی بها

حس بی گناه

دارایی من است ارزانی تو،تو،تو،تو

کاش...

.. من دلم می خواهد یک سبد شعر بچینم . یک بغل مست شوم از نرگس . بوسه بر دیده ی باران بدهم و برقصم با نور .

           .... چه کسی همسفرم خواهد شد ؟!

یادت آمد وقتی ، خواب یک گل دیدی ؟ تا به شب عطر خوشش بوییدی ؟!

                                                                             ... کاش عاشق بودی !

جنس خواب من از این خاطره هاست .

      آرزویم اما تپش واژه ی تو در دل این ثانیه هاست.

من دلم می خواهد ، بنویسم ز کتاب دل خود و بپرسم از تو ، ماجرای دل تنهای خدا !

      خنده هایت زیباست . دست هایت رنگ تبسم دارند. نیست در باورم آهنگ خزان .

                                        ... تو از این چشم من اکنون غزل نور بخوان .

یادت آمد وقتی ، خواب یک گل دیدی ؟ تا به شب عطر خوشش بوییدی ؟!

                                                                          ... کاش عاشق بودی !

هر وقت دلتنگ شدی به دفترچه ی خاطراتم سری بزن  هنوز هم در

روزهای آفتابی دفتری خیس از کلمات دارم

هر وقت دلتنگ شدی خدا را صدا بزن  هنوز هم فرشته ها دوستت

دارند و طرح لبخندت را روی ابرها نقاشی می کنند

هر وقت دلتنگ شدی با یک شاخه گل سرخ به دیدارم بیا  هنوز هم

کوچه ی بن بست ما منتظر است تا صدای قدم هایت را به گوش پنجره ی

اتاقم برساند.

روزها گذشت و گنجشك با خدا سخن نگفت . فرشتگان سراغش را از خدا گرفتند و خدا هر بار به    فرشتگان اين گونه می گفت " . می ايد ، من تنها گوشی هستم كه غصه هايش را می شنود و يگانه قلبی ام كه دردهايش را در خود نگه می دارد و سر انجام گنجشك روی شاخه ای از درخت دنيا نشست . فرشتگان چشم به لبهايش دوختند ، گنجشك هيچ نگفت و خدا لب به سخن گشود :" با من بگو از انچه سنگينی سينه توست ." گنجشك گفت " لانه كوچكی داشتم ، ارامگاه خستگی هايم بود و سرپناه بی كسی ام . تو همان را هم از من گرفتی . اين توفان بی موقع چه بود ؟ چه می خواستی از لانه محقرم كجای دنيا را گرفته بود ؟ و سنگينی بغضی راه بر كلامش بست. سكوتی در عرش طنين انداز شد . فرشتگان همه سر به زير انداختند.خدا گفت " ماری در راه لانه ات بود . خواب بودی . باد را گفتم تا لانه ات را واژگون كند. انگاه تو از كمين مار پر گشودی . گنجشك خيره در خدايی خدا مانده بود.خدا گفت " و چه بسيار بلاها كه به واسطه محبتم از تو دور كردم و تو ندانسته به دشمنی ام بر خاستی.اشك در ديدگان گنجشك نشسته بود . ناگاه چيزی در درونش فرو ريخت. های های گريه هايش ملكوت خدا را پر كرد.....

امشب آسمان بارانیست و باران زیباست