رفتن

یا نرفتن

مساله ای که این نیست

افتاده به جانم و دارد دیوانه ام می کند

می خواهم سرم را بگذارم

اما نه روی زمين

روی شانه های تو

 و بميرم...

بميرم و دوستت داشته باشم

بروم ته جهنم و دوستت داشته باشم

بهشت که راهم نمی دهند

بهشت برای آن هايی است که تو دوستشان داری

مجنون همیشه مجنون است

حتا اگرلیلی اش را نداشته باشد

نبیند اش

مجنون که تکلیفش معلوم است

حرجی براونیست...

لیلی هم تنش به تن مجنون خورده ودیوانه شده...

(خورده؟!تنش به تن مجنون...؟!)

دغدغه هایم را می نویسم
اما این روز ها یا من بی تفاوت شده ام یا دغدغه هایم کوچک

....چاقو   رگ     وسوسه    زدن  ....

چاقو به دستم،رگ تو دستم،کلی فکر...

همه اونایی که اومدن و رفتن، همه اونایی که نیومده رفتن،

همه اونایی که موندن اما کاش میرفتن، همه اونایی که رفتن اما کاش میموندن.

چاقو، رگ، وسوسه ی زدن...

همه کارایی که کردم و نباید می کردم،همه کارایی که نکردم و باید می کردم.

همه کارایی که کردن و نباید می کردن، همه کارایی که نکردن و باید می کردن.

چاقو،رگ،وسوسه ی زدن...گذشته:غمگین، حال: بی معنی، آینده: بی وفا.

چاقو، رگ،وسوسه زدن...چرا که نه؟ همه آدمای داستان زندگی من نقش منفی اند،

 اصلا مگه صادق هدایت همه پرسوناژهاشو نمیکشت؟

شاید از ترس اینکه یه روز ازخودش جلو بزنن، و دست آخرهم خودش رو کشت.

شاید از ترس اینکه شاید از خودش جلو بزنه. من هم همه شخصیتهای داستانم رو کشتم.

حالا نوبت خودمه.

چاقو،رگ،وسوسه ی زدن...اما تو،تو هنوز هستی،میتونم برای تو بمونم.

                                              چاقو،رگ،وسوسه زدن...

                                                                           نمیزنم.....................